Epoka wiktoriańska na ziemiach Australii
Ludzie przybyli do Australii ponad 50000 lat temu, kiedy poziom oceanu był niższy oraz możliwie było dotarcie tu z Azji Południowo-Wschodniej. Przez wieki kolejne fale Aborygenów przemieszczały się przez kontynent wzdłuż dolin rzecznych, gdzie polowali jak również łowili ryby oraz handlowali. Portugalscy, hiszpańscy oraz holenderscy odkrywcy docierali na australijskie wody, ale to Brytyjczycy osiedlili się na kontynencie. Przybysze zaczęli osiedlać się w głębi niegościnnego interioru. W latach 50 XIX wieku skończyły się transporty więźniów oraz zaczęły tu przybywać tysiące wolnych osadników z Wysp Brytyjskich, zwabionych odkryciem złota. Nowe kolonie założono w Australii Zachodniej oraz Południowej Walii. Wielu aborygenów zostało wtedy zabitych lub doświadczyło aktów przemocy. Na Tasmanii wszyscy rdzenni mieszkańcy zostali wymordowani przez brytyjskich osadników. Odrębne dotąd kolonie zjednoczyły się w związek Australijski w 1901 roku. W dwudziestym stuleciu walczyła jako część imperium brytyjskiego w obu wojnach światowych. Podczas drugiej wojny światowej Australii zagroziła inwazja japończyków. W latach 50 XX wieku na kontynent przybyła nowa fala osadników w Wielkiej Brytanii.