Pradawne zwyczaje wyspiarzy
Wysepki Pacyfiku zostały skolonizowane w XIX wieku, głównie przez Niemców, Francuzów jak również Brytyjczyków oraz Amerykanów. Niektórzy Europejczycy przybyli, by zamieszkać na wyspach, ale większość jedynie pełniła funkcje kolonialnych zarządców. Na Fidżi sprowadzono robotników z Indii, a ich potomkowie stanowią znaczny odsetek ludności wyspy. Niektóre kolonie przeszły spod władzy brytyjskiej pod australijską lub nowozelandzką. Ale do lat 80 dwudziestego wieku duże obszary Pacyfiku stały się niepodległymi państewkami. Pradawne zwyczaje wyspiarzy uległy gwałtownej zmianie w czasach kolonialnych. Chrześcijańscy misjonarze zabraniali tradycyjnych obrzędów, a ludność zatrudniano na plantacjach lub w kopalniach. Ostatni obszar, który niedawno otworzył się na świat zewnętrzny, to Papua-Nowa Gwinea. Mieszkający w lasach oraz w górach wyspiarze tworzyli bardzo zamknięte i odizolowane społeczności, posługując się prawie 800 językami. Przy okazji ważnych świąt wciąż można podziwiać plemienne stroje. Tworzą je efektowne pióropusze, ozdoby z kości ja również rysunki malowane na ciele. Dzisiejszy styl życia na wyspach Pacyfiku jest mieszanką tradycji oraz nowoczesności.